Puputan Badung 20 sept. 1906
De Nederlandse troepen, in slagorde marcherend over de lange, aan twee zijden door muren ingesloten weg naar het koninklijke paleis, waren niet verbaasd toen ze de stad klaarblijkelijk verlaten aantroffen, met vlammen en een rookpluim boven de puri. Beangstigend was wel het wilde tromgeroffel dat vanachter de paleismuren te horen was. Toen ze naderbij kwamen zagen ze een vreemde, stille processie uit de hoofdpoort van de puri, komen. De stoet werd aangevoerd door de raja zelf, gezeten in witte crematiekleding maar met schitterende sieraden en gewapend met een prachtige kris. De raja werd gevolgd door zijn hoffunctionarissen, de paleiswacht, de priesters, zijn vrouwen, zijn kinderen en zijn gevolg, ook in het wit, met bloemen in hun haar en velen van hen bijna net zo rijk uitgedost en bewapend als de raja zelf.
Op honderd passen van de verbaasde Nederlanders liet de raja zijn dragers halthouden, stapte uit zijn draagstoel en gaf het teken, waarna de afgrijselijke ceremonie begon. Een priester stootte zijn dolk in de borst van de raja en anderen in het gezelschap wierpen zich in hun eigen dolk of staken elkaar dood. De Nederlandse troepen, in actie gekomen na een toevallig geweerschot, beantwoordden een aanval met lansen en speren door de oprukkende menigte met geweren en zelfs artillerievuur te bestoken. Sommige van de vrouwen wierpen de soldaten spottend juwelen en gouden munten toe, en naarmate er meer mensen door de paleispoort naar buiten stroomden, hoopte de berg lijken zich steeds verder op. Al spoedig ontrolde zich naast dit verschrikkelijke bloedbad het schouwspel van soldaten die de lijken van hun kostbaarheden beroofden en vervolgens de paleisruimte begonnen te plunderen.Ca. 3500 mensen kwamen om bij de puputan van Badung.
W.A. Hanna Bali Profile; people, events, circumstance. new York 1976
<< Vorige pagina